Bizim  ufaklığın bugün yaşgünü ama kendisinin haberi yok. Çünkü biz ana-baba olarak bu aralar kutlama havamızda olmadığımızdan erteledik.  Zaten başından beri hiç tam gününde kutlamadık. Zaten deliye hergün bayram; dolayısıyla herkes mutlu:)

Bir yaşgününde yeni taşınmıştık, bir tanesinde millet tatile gitmişti. O sene Ekim başı kutladık – evet biraz geç oldu, doğru- bu sene de havamızda değiliz, bakalım ne zaman kutlanacak? Gerçi Ekim’de kutladığımız sene tam sonbahar manzarası vardı. Tablo gibiydi etraf. Ben de bunun üzerine neden devamlı farklı mevsimlerde kutlamayalım diye düşündüm, mesela bir sene kış tatilinde, bir sene ilkbaharda. Sürpriz. Keyfin olana kadar bu bahaneyle sallayabilirsin.

Bizimki bugün sağdan soldan öğrense bile kafada bağdaştıramaz. “Yaşgünüyse neden telaş yok” gibi. Neyse ben bugün iş çıkışı kendisiyle ilgileneceğim, belki çekirdek aile palyaçolu bir pasta üfleriz (palyaço takıntısı var da).

Kart eggnogg‘dan, resim buradan. Palyaçolu pasta moral bozucu değil mi biraz Palyaçolar, emekli veya huzur evinden  çağırılmış  gibiler.

İmza D.