Bugün Radikal’in aşağıdaki haberini görünce dayanamadım aynen ekliyorum (grafik buradan):

“Çarşı iznine çıkan 21 yaşındaki Yusuf Cibilli, Tophane sırtlarında tuvalet ihtiyacını gidermek isterken ayağının kayması sonucu 10 metre yükseklikten sünnet düğünü yapılan düğün salonuna düştü.
Bursa Çekirge Askeri Hastanesi’nde vatani görevini yapan Er Yusuf Cibilli, sivil kıyafetle hafta sonu çarşı iznini geçirmek için Merkez Osmangazi İlçesi Tophane Semti’nde bulunan gezi yolunda dolaşmaya çıktı. Tuvalet ihtiyacını gidermek için betonla kaplı yürüyüş güzergahından ayrılan Cibilli, toprak zeminde ayağının kayması sonucu 10 metre yükseklikten düştü. 7 yaşındaki Cenk Yılmaz’ın sünnet düğünü yapılan Atlantik Düğün Salonu’nun bahçesine düşen Yusuf Cibilli ağır yaralandı. Büyük bir gürültüye neden olan kaza sırasında düğün salonunda bulunan davetliler paniğe kapılırken kanlar içinde beton zemine düşen Yusuf Cibilli’yi kurtarmak için çağrılan 112 Acil Servis ekipleri ve polisler seferber oldu. Düğün yarıda kesilirken, yaralı asker sedye ile davetlilerin arasında kanlar içinde Muradiye Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı.
Düğün salonu sahibi Şefik Araç “Baktığımızda genç yerde kanlar içinde yatıyordu, ambulans çağırdık” dedi. Yaralı Yusuf Cibilli hastaneye kaldırıldıktan sonra sünnet düğününe devam edildi.”

İmza D.

Nowpublic.com‘un haberine göre, Initiative for Black Germans (ISD) isimli hak savunucusu bir grubun ısrarıyla Almanya Dresden hayvanat bahçesindeki Obama isimli yavru babunun,  (aslında tam babun değil galiba, “baby mandrill” deniyor, Türkçesini bulamadım) adı, Okeke olarak değiştirilmiş. Girişimin başkanı Tahir Della, siyah insan isimlerinin hala hayvanlar alemindeki yaratıkları  isimlendirilmek için çok sıklıkla kullanıldığınından yakınmış. Hayvanat Bahçesi yetkilileri de “ya işte geçen Haziran’da Obama buraya geldiydi de, onun için koyduyduk, ırkçı bir kastımız yoktu“  gibisinden mazeretler sunmuşlar.

Babun’un yeni ismi Okeke ise “pazarın kurulduğu gün doğan”  demekmiş. Ne kadar anlamlı:)

İmza D.

Knowing, 2009 yapımı, Nicholas Cage’in başrolünde yer aldığı hafif gerilim filmi. Aslında konu çok ilginç: 1959 yılında bir lisede, öğrencilere 50 sene sonra sizce ne olacak tarzı bir soru soruluyor ve düşündüklerini çizmeleri isteniyor. Çizilenler bir zaman kapsülüne konulup, 50 sene sonra açmak üzere, toprağa gömülüyor. Çocukların çoğu genelde uzak mekiği falan içeren resimler çizerken, kızlardan biri bir sayfa dolusu rakam yazıyor kağıda. 50 sene sonra kapsül açılıyor ve bu kağıt MIT’de astronomi fizikçisi olan Nicholas Cage’in oğluna denk geliyor. Nicholas bu sayılarda bir düzen keşfediyor ve olaylar başlıyor.

Bazı uzay temaları ve senaryonun çok zayıf yönleri beni sıksa da, fena bir film değil. Ama sayılar arasındaki düzeni keşfetme sahnesinin daha uzun ve daha zekice olmasını beklerdim. Nicholas kağıda bir baktı, bir anda olayı çözdü. Halbuki ne güzel zenginleştirilebilirdi o sahne. Sadece o sahnedeki gibi olayları konu alan bir dizi bile var: Numbers. Ben çok büyük afet sahnelerinde çok gerilirim. Mesela tsunami sahneleri, Manhattan’a meteor çarpma sahneleri, vs. Bu filmde de bayağı bir kıyamet sahnesi var, meraklılara duyurulur.

Nicholas Cage’in Francis Ford Coppola’nın yeğeni olduğunu biliyor muydunuz? Ama sırf torpilli damgası yememek için, soyadını kullanmamış. İsmail Cem’in hikayesine benziyor.

İmza G.

Haziran ortalarında Kırmızı Baykuş’ta bir Museum of Modern Arts (MoMA) yazısı çıkmıştı. G. imzalıydı ve Kuzey Amerika’nın doğu sahiline geçemeyen ben, haset olup sol elimin tırnaklarını seri şekilde kemirmiştim. Bu posttan sonra algımda bir seçicilik oluştu; 6 Temmuz’da Radikal’de çıkan Tim Burton ve MoMA haberini atlamadım.

Batman, Edward Scissorhands, Sweeney Todd,  BeterBöcek, The Corpse Bride, Ed Wood, Charlie’nin Çikolata Fabrikası, Bir Noel Gecesi Kabusu gibi kült filmlerin yönetmeni olan Tim Burton’un, MoMA’daki sergisi 22 Kasım 2009′da açılacakmış. Resimleri, çizimleri, maketleri, kuklaları derken neredeyse 700 eseri sergilenecekmiş. Daha önce gösterilmemiş amatör çalışmaları ve etkilendiği filmlerin gösterimi vs. olacakmış.

Filmlerinden -gerçi kahrola kahrola seyrettim ama- en favorim, herhalde Sweeney Todd. Zaten bir sürü ödülü de topladı. Sonunda binlerce fırsat kaçıyordu ya, beni delirtti. Biraz sonundan bahsedeceğim daha görmeyenler bakmasın lütfen, yoksa benden günah gider: Mesela öldü sandığı karısı 20 metre ötede  sokağında dolaşıyor, kızı bir şekilde herşey normal olsa ( tonlarca kan akmamış,  bodrum ölü adamlarla tepeleme dolu olmasa vs) hayatına girebilecekken o da yitip  gidiyor, yani  karanlık abi herşeyi toparlayabilecekken herşey beter oluyor.

Sweeney  Todd aslında bir Broadway müzikali. Sinema versiyonunda Johhny Depp ve (bence korkunç kadınlardan başka hiç bir şeyi oynama şansı olmayan) Helena Bonham Carter oynuyor. Depp zaten Burton’un favorisi, yedi civarı  filmde birlikte çalışmışlar (sayı artmış olabilir çünkü yakında Alice in Wonderland de devreye girecek  galiba, hatta belki  girmiştir).  Benim tespit edebildiklerim: Edward Scissorhands, Sweeney Todd, Ed Wood, Charlie’nin Çikolata Fabrikası, Bir Noel Gecesi Kabusu.

Resimlerin çoğu buradan.

İmza D.