Güzel bir kampanya gözüme çarptı. “İklim İçin Gençlik Girişimi“.

Peki ne yapıyorlar? Farklı gençlik gruplarını ve bireyleri biraraya getirerek, 2009 Aralık’ta, Kopenhag’da düzenlenecek UNFCCC-15. Taraflar Toplantısı’nda (COP-15) Türkiye’nin elle tutulur bir iklim politikası yürütmesi için baskı/lobi oluşturmaya çalışıyorlar. Kolay gelsin. www.twitter.com/iklimgençtir adresinden takip edilebilirler. Daha da sevimli olanı, bir fotoğraf kampanyaları var:

BU İKLİM ÇEKİLMEZ, FOTOĞRAFINI ÇEKERİM DAHA İYİ! Katılmak için herhangi bir şekilde poz vererek, üzerinde “Bu iklim çekilmez! www.iklimicingenclik.com ” yazılı bir pankartla resim çektirmek ve girişimi destekleyen bir cümleyi göndermeniz yeterli.

Ayrıntılar burada.

Fotoğrafların 1 Ağustos 2009′dan  itibaren sitelerinde yayınlanmaya başlamış olması lazım. Gerçi ben bulamadım, ama oradadır heralde:)

İmza D.

Nur Çintay’ın 3 Ağustos tarihli yazısından bir paragraf  hoşuma gitti aynen ekliyorum.

“Bedelli kadınlar,

‘Çok büyük bedel ödedim! Böyle konuşan şehirli “çağdaş” kadınlar var. Geçen gün iki tanesinin hasbihaline şahit oldum. Birini uzaktan tanıyorum sayılır; parmağında çıkan şeytantırnağını bedel belleyenlerden. Hakaretmiş, iftiraymış bunları geçelim,  en ufak bir kılçığı kaldırmadan mağdura, mazluma yatanlardan. Cümle alemden  mütemadiyen  pışpış isteyenlerden. Yani değil öyle yüklü,  hafif bir meblağ bile ödemişliği yok, ama mesele bu değil zaten. Asıl anlamadığım şu; Bu kalıplarla konuşmak nasıl öğreniliyor? Ben mesela hiç böyle laflar etmeyi  beceremiyorum. Böyle düşünemiyorum. Gözlerimi kısarak “Büyük bedel ödedim” demek en  lüzümlu yerde aklıma gelmiyor. Ne ebatta, ne ağırlıkta bedellerim var  hiç kestiremiyorum. Keşke bedellerimiz  ölçtürebileceğimiz bir merci olsa da aydınlansak…”

İmza D.