SSK/SGK’da halledilecek resmi işler sözkonusu olduğunda, başımdan aşağı kaynar sular dökülür, olay gözümde büyür de büyür. Mesela, hala TC kimlik numarası olmayan kimlikle dolaşan bir insanım ben. Tamam bu yüzden oy da veremedim son sefer. Ama o, daha çok adres değiştirdiğimizden kaynaklanan  bir sorundan ötürüydü.

Neyse Ulucanlar’a ilkinde raporum verildikten üç dört gün sonra gitmiştim. Eşimle herşeye hazırlıklıydık: 200 kişilik  kuyruklar, sıra kaptırmamak için gösterilecek gayretin yoğunluğu vs, ama o da ne? Gördüklerimize inanamadık; İnsan gibi sıra numarası alıyorsun. Saat 10.30′da gittiğimiz halde etraf bomboş, hemen sıra geliyor. Bankodaki bey, insan gibi döne döne anlatıyor, detaya giriyor üşenmeden, saygılı, güleryüzlü. Yazık herhalde diş ameliyatı gibi bir şey olmuştu, pek anlaşılır olmadığının farkında, usanmadan izah ediyor. Böyle sevimli bir ortam.

Geçen sefer sıradışı bir durumdur diye ürkerek, bugün sabah 07.50′de sıra numarası kapmak sevdasıyla kapıdaydım. Yoğunluk gene azdı. Numaramızı alıp oturarak bekledik. Saat 08.30 gibi memurlar işe başlayamadılar. 10 dakika kadar sonra bilgisayar sistemlerinde bir arıza olduğu ortaya çıktı. Ama bir memur devamlı bekleyenlerin olduğu bölüme gelip, sistem çalışmıyor, kusura bakmayın tipinde açıklamalar yapıp, özür diliyor. Neyse 09.00 gibi sistem çalıştı. Güleryüzlü memurlar tarafından bankoların önüne sıra numaralarıyla davet edildik, ilgilenildi, uzun uzun açıklamalar dinledik  ve işlemler halledildi. Benimki hallolmadı gerçi, çünkü raporumu özel hastane yollamamış henüz, ama umurumda değil, sırıtarak  çıktım ortamdan. Yahu diyorum kendi kendime, iyi huylu bir görevliye denk gelmişindir abartma, ama herkes öyle ya, garip bir yer. Belki bir sosyal proje falandır; “herkese iyi davranacağız, işler su gibi hallolacak,  bakalım vatandaş üzerindeki etkisi ne olacak?” tipinde bir çalışma olabilir. Neyse yani, böyle işte. Çıkışta personele büyük bir çiçek yollamak falan istedim, “bir vatandaş” imzalı. Raporu onaylatayım, belki yaparım

Resim buradan.

İmza D.