Banu Alkan  deyince aklıma yıllarca Laleli’de bir otel odasında  yaşayıp  sonra sevgilisi  ile bir reality  show’dan para kazanmaya başlar başlamaz Çırağan Oteline taşınması  gelir.  Hatta  gençliklerinde har vurup harman  savurup sonra  yaşlanınca  oyuncu derneği kurulsun, devlet sanatçısına sahip çıksın diyenleri  görünce hep bu örneği verip yahu keşke ilk iş kendine 2 odalı bir ev alaydın, sonra yiyip içeydin  diyesim gelir.

Fakat o da ne ? Radikal’de Elif Türkölmez’in  röpörtajında tamamen  ayrı bir Banu Alkan profili var. Hiç öyle acınası bir durumu yokmuş;  ”dört dünya turum var, 15 tane yarım dünya turum var.” demesiyle suratımda ufak bir tokat patladı.  Okuyun mutlaka, çok ilginç bir söyleşi. En süper paragraflardan biri de aşağıdaki:

“Neler yaparsınız evde? Kitap falan okur musunuz?
Çok okuyorum ama nereye gitsek binlerce kitap artık. Geçen gün havaalanında dedim ki, oradaki büfeye, “Siz de mi bu kadar doldurdunuz, sağımız solumuz kitap!” Dergi alırdık eskiden, şimdi kitap! Nereye gitseniz kitap, hangi birini okuyacaksınız. What is this ya, bu ne ya? Aslında hayat kitabı okuyorum deyip geçeceksin. Orhan Pamuk anlatıyor ama neyi anlatıyor? Kendine göre mi anlatıyor, zirveye çıkmak için mi anlatıyor? Ne için, neyle beynimizi dolduralım? En güzeli dünyayı kendimiz gözlemleyelim. Allah beyin vermiş, göz vermiş, bitti kardeşim.”

Geziyormuş görüyormuş,  ipeğin en kalitesi,  Hermes çanta , Paris Ritz oteli  vs  çok  güzel ama  yine de yazının sonu  falan insanın biraz  içini  buruyor.

İmza D.