Yine aynı şey oluyor… 1 Mayıs’ta Harbiye’de, yerlerde akan kırmızı suyu bir anda kan zannettiğimde, ciddi bir iç savaş yaşadığımızı düşünmüştüm. Gözlerim yana yana, kendimi kalabalıktan kurtarabilmiştim. Yarım saat sonra Bebek’ten geçerken, insanlar sakin sakin gazetelerini okuyup kahvelerini yudumluyorlardı cafelerde. 1 Mayıs sadece Harbiye’de 1 Mayıs’tı adeta.

Bugün de aynı şey. Camdan dışarı bakıyorum; kapalı, arada yağmur yağan bir hava. En fazla “Bugün hava serin, yağmur yağabilir, şemsiyeni al!” dedirtecek cinsten. Sokakta yürüyenlerin ruh halinde, yüzlerinde bir değişiklik yok. Ama televizyonu açıyorum, internette gazetelere bakıyorum; “Depremden sonraki en büyük afet! Servis minibüsündeki 7 kadın boğuldu! Yağmacılar tutuklandı!“

Biz aynı şehirde mi yaşıyoruz???

Hep söyleyip duruyorum; bu şehride en az 4-5 ülke bir arada yaşıyor: Fas/Cezayir, Paris/Milano, Suudi Arabistan, birazcık Türkiye, …. Ama artık algılayamamaya başladım:

Bu şehir gereğinden fazla mı büyük? Her anlamda idare edilebilmesi için daha ufak parçalara mı bölünmeli?Artık kontrol iyice mi elden gitti? Ben aynı şehirde yaşadığım bir insanla, hiç mi ortak özelliklere sahip olamayacağım? Son yılların en büyük afetini yaşadığı söylenen şehrin tam ortasında yaşarken, hiçbir değişiklik hissetmemem olabilir mi?

İmza G.