Bizim ufaklık bu aralar el kuklalarına merak saldı. Genelde ellerine bir çift çorap geçirmiş vaziyette dolaşıyor zaten. Kışın eldiven takmaktan nefret ederdi. Bu sene olmazsa kışın ellerine çorap geçirip, dışarı öyle çıkalım diye aklımın bir köşesine not aldım. Bizim evdeki çoraplı eller devamlı dialog halindeler 🙂  Henüz endişelenmiyorum, biraz bekleyeceğim.

Endişelenmeyi ertelediğim için, aklıma evde çeşit çeşit el kuklası yapmak geldi. Çünkü kolay birşey, kırmızı çoraba  düğmelerden göz dikiyorsun oluveriyor. Herkes yapabilir. Ev yapımı oyuncakları çok seviyorum, çocuk hazırlanış  sürecini gözlüyor, emeğe tanık oluyor, markası falan olmuyor; dolayısıyla sadece kendisinde olduğunu biliyor. Bir hikayesi oluyor oyuncağın. Üç kollu ve yeşil olsun tipinde istek de alınabiliyor. Bu çerçevede, el kuklaları açısından kendim ve sizler için araştırma yapmaktan geri kalmadım.

Yukardaki ve aşağıdaki 2 örnek candicewestberg‘den;

Bu da ecotrinkets‘den. Kafası karışık kedi Rufus.

Ama doğrusu bu benim için çok karışık. Kendi kafa karışıklığım yetiyor, Rufus’la uğraşamayacağım.

Bu da blacksrock‘dan bir kukla, ama bana çocukluğumun TRT çocuk programlarını hatırlattı, içim bir tuhaf oldu, ben almayayım sağolun.

Sanırım şimdilik kendi tasarımlarımla idare edeceğim. Bir tane yapıp fotoğrafını da koyacağım diyeyim de motivasyon olsun,  sallama şansım kalmasın.

İmza D.

Öğlen yemeğini atıştırırken gene günlük Etsy turlarımı yapıyordum. Karşıma bu iki tip çıktı. Gerçi uzaktan yakından işim olmayacak Derya Baykal tipinde örgü şapkalarla ilgili bir sayfada rastladım onlara, ama şeker gibiydiler.

Hatta bu ufaklığın gerçek bebek olduğuna bile inanamadım bir süre. Bir ara internette yemeye kıyamayacağım badem ezmesinden  yapılma bebek modelleri geziyordu. Onlardan sandım, ama baktım hep canlı bebeklerle çalışılmış.

Bir de bu var. Jelibon gibi.

Bu kadar.

İlgisiz ama, şu anda badem ezmesi yemeğe o kadar ihtiyacım var ki 🙂

İmza D.

Ofiste senenin en yoğun dönemini geçiriyoruz. Her sene böyle oluyor. Ben her sene, “bu  seferi de atlatayım, seneye her işi  günü gününe halledeceğim” deyip kendime yeminler ediyorum. Sonra bakıyorum gene bu durumdayım. Bünye ders almayı, tekamül etmeyi reddediyor. İşler bu kadar yoğunken bir sürü de seyahat etmek gerekiyor. Gerçi evrene yanlış mesajlar vermek istemem;  seyahat etmeyi seviyorum memnunum. Mevcut durumun artarak sürmesini istiyorum. Sabah, 40  dakikalık kısa bir uçak yolculuğu  için 100 ( yazıyla yüz) dakika uçağın içinde bekledim. Bitap düştüm. En son ATM’nin önünde telefonumu unuttuğumu ve bir amcanın arkamdan koşturduğunu hatırlıyorum.

Bu halde ofise gelip masadan kalkmadan 6 saat de bilgisayar başında çalışınca bünye mola istedi, verdim. Incık cıncık gezmeye başladım web’de.  Algıda seçicilik gözüme baykuşlar takıldı hep. Birincisi sparklehen‘den sevimli bir baskı. 12 dolar  civarı.  

Diğeri ise amy‘den oyuncak hayvan patronları. Tabii arada baykuşlar da var. Ben de yetenek / sabır yok, ama bu patronları teyzeme veya anneme paslayıp yalvarmaya başlamalı bir ara.

Bir diğeri de, graphicspaces‘den bir duvar  çıkartması. Yanlız fiyatı 200 dolar. İnternetten sipariş verirseniz 100 dolar üstü  gümrüğe takılıyor,  sıkıntı olabilir. Bir kere başıma geldi, illallah dedim. Ben şahsen bir daha uğraşamam:) Çıkartma gerekirse yurt içinden ediniriz.

Bir de RusticGoth‘dan bir resim. Depresif tamam ama buradaki baykuş çok şaşkın, seviyorum o yüzden.

Aslında RusticGoth’in çizgileri doğal olarak içimi sıkıyor. Ama şu anda o kadar  yorgunum ki, resimdeki kız benim. Gidiyorum ben evime dinlenmeye. Hoşcakalın.

İmza D.

Bugün Internet’te gezinirken karşıma bu elma ceketi çıktı. Tamam, çok kullanışlı olmayabilir. Neticede elmalar üşümüyorlar, ama süper sevimli bence. Biraz yeteneğim olsa hemen yapardım kendime. Ama yok. Benden yıllardır haber bekleyen sökük düğmeler var evde…

Satıcının profiline buradan ulaşabilirsiniz. Fiyatı da 8 dolar civarı.

Elmalar üşümesin.

İmza D.