Fotoğrafları arşivlediğim bir ek bellek var. Bembeyaz şık birşey. Oradan oraya taşıyorum. Kaybolacak veya sakarlığımdan başına bir şey gelecek veya bir gün açılmayacak diye ödüm kopuyor. Hep, fotoğrafları dijital ortama terk etmeyeyim, seçeyim, güzel olanları albümleyeyim diye niyetleniyorum, ama genelde kalıyor. Bazen de zaten bastırdığım resimleri (çalışma odası dağınık olduğu için nereye koyduğumu bilemediğimden), yeniden bastırmış buluyorum kendimi. Delirip kendimi ısırasım geliyor.

Bir fantazim de, ek bellek ve evdeki sürüsüne bereket fotoğraf CD’lerini bir düzene koymak. Çift olanları elden çıkarmak. Ama bu işe vakit asla gelmiyor. Dün izin dönüşü zaten kimseye faydam olmaz deyip, işi gücü bir kenara bıraktım. Fotoları düzenlemeye çalıştım, ama back up sapığı olduğumdan olsa gerek, bir sürü back up dosyası çıktı ortaya. Onları düzenlemek yıllarımı alabilir. Erteledim olayı.

Gezinirken eskilerden sevdiğim resimler çıktı ortaya. Pek orjinalliği olan resimler değil, ama seviyorum. İlk koyduğum resimde yaprağı sanki içine hapsetmiş gibi. Mahpus o yaprak..

Yukardaki de aslında ilk resme benziyor ama olsun bunu da seviyorum. Ve bunu da;

Bu mavi çam ağacının Kasım 2007’de minicik kozalakları vardı. Şimdi dev gibi oldular. Çok fotojenik bence:)

İmza D.

Güzel bir kampanya gözüme çarptı. “İklim İçin Gençlik Girişimi“.

Peki ne yapıyorlar? Farklı gençlik gruplarını ve bireyleri biraraya getirerek, 2009 Aralık’ta, Kopenhag’da düzenlenecek UNFCCC-15. Taraflar Toplantısı’nda (COP-15) Türkiye’nin elle tutulur bir iklim politikası yürütmesi için baskı/lobi oluşturmaya çalışıyorlar. Kolay gelsin. www.twitter.com/iklimgençtir adresinden takip edilebilirler. Daha da sevimli olanı, bir fotoğraf kampanyaları var:

BU İKLİM ÇEKİLMEZ, FOTOĞRAFINI ÇEKERİM DAHA İYİ! Katılmak için herhangi bir şekilde poz vererek, üzerinde “Bu iklim çekilmez! www.iklimicingenclik.com ” yazılı bir pankartla resim çektirmek ve girişimi destekleyen bir cümleyi göndermeniz yeterli.

Ayrıntılar burada.

Fotoğrafların 1 Ağustos 2009’dan  itibaren sitelerinde yayınlanmaya başlamış olması lazım. Gerçi ben bulamadım, ama oradadır heralde:)

İmza D.

Bizim ufaklık anneanne ve dedesiyle tatile gitmişti geçtiğimiz haftalarda. Annem donüşte bizimkini yol boyunca oylayabilmek için, her türlü numarayı denemiş, bir sürü şey öğretmiş. Bu da dönüşte herkese satmaya başladı öğrendiklerini. Mesela deniz isimlerini öğrenmiş, dolayısıyla şöyle bir diyalog geçti aramızda;

Ben : Mersin’deki denizin adı ne?
O : Akdeniz
Ben : Samsun’daki denizin adı ne?
O : Karadeniz
Ben : Pekiiii, Bodrum’daki denizin adı ne? (bu soruyla ilk defa karşılaşmış belli)
O : Tuuuz göölüüüü

Foto FourDogDay‘den.

İmza D.

National Geographic‘de gezerken çok güzel resimlere denk geldim  yine.  Dayanamayıp bir kaçını ekliyorum.

Bu resimdeki ufaklık  doğduktan kısa bir süre sonra babası  savaşta kaybolmuş, annesi de tası tarağı toplamış, kapı kapı  dolaşıp eşini arıyormuş. Resmin çekilmesinden  bir iki dakika sonra  babayı bulmuşlar. Ufaklık biraz sonra babası ile tanışacağından habersiz.

Tayland plajlarından  bir şemsiye. 

En yakın arkadaşlarımdan  biri salı akşamı ( 16 Haziran) Londra’da nişanlandı. Bunu da onu hatırına koydum:)

İmza D.

Fotoğraf sanatçısı Kerim Bora’nın ismini Devinim isimli projesi ile duydum. Türkiye’nin dört bir yanından insan fotoğraflarından ve sohbetlerden oluşan proje, 1 Haziran’dan beri internetten www.devinim.tv‘den izlenebiliyor.

Kerim Bora daha önce Küba’dan Afrika’ya insanoğlunu fotoğraflamış. 5 sene kadar önce, Türkiye’nin dört bir tarafından insan fotoğrafları çekmeye başlamış. 20 ilden yüzlerce insanla muhtelif konularda konuşmuş. “Türkiye’li olmak ne demek?”, buna cevap aramışlar. Yakın siyasi tarih, genç olmak, kimlik ve ötekileştirme, alevi olmak, eğitim sorunu vs.

Web sitesi biraz yavaş çalışıyor, belki şansıma bugün boyle ama pes etmeyin, çok güzel sohbetler var. Kerim Bora’nın diğer çalışmalarına ait galeriyi gezmek de çok zevkli. Benim sevdiğim türde fotoğraflar.

Fotoritm‘de güzel bir söyleşisi var.

İmza D.